ربيع بن أحمد الأخويني البخاري
579
هداية المتعلمين في الطب ( فارسى )
خورذ افتيمونى تا سودا را « 1 » فروذ آرذ و طعام بسيار نخورذ و شراب نخورذ هيج خاصه سياه « 2 » و شيريندار و از خرما « 2 » و فلاته و ميبخته نخورذ و بايان را هيج رنجه ندارذ و اعتماد باسهال « 3 » بوذش و فصد باسليق « 4 » و ركها باى « 5 » . باب داءالفيل « 6 » و مر بايان را يكى بيمارى بوذ ديكر كه يك باى يا هر دو باى جندانى بياماسذ كبباى بيل « 7 » ماننده كردذ ، و بيشتر آن بوذ كه بر يك باى بوذ ، و اين دو نوع بوذ : يكى از خون بوذ و ديكر از بلغم سطبر ، و جن به اول علاج كند « 8 » برآيذ « 9 » و جن به آخر رسيد و تمام شد علت علاج نبديرذ . اكر از خون بوذ نشان وى آن بوذ كبا كرمى و سوختن بوذ و آماس وى كبوذ بوذ ، و علاج وى آن بوذ كى فصد باسليق كند از همان دست كباى درد كند « 10 » اكر خون سياه آيذ « 10 » بيشتر بركيرد « 11 » باز حجامت كند بر ساق و رك زند زير بغل زانو ، و اسهال كند ( f . 464 ) بداروها كه سودا فروذ آرذ يكبار و « 12 » دوبار « 13 » از بس يكديكر « 13 » ، حذر كند از غذاهاء سودائى جن كوشت كاو و اشتر و كوشت شكاريها « 14 » و حلوا و نرسك و كرنب و قديد و هريسه و نان فطير و شراب شيرين و سياه و سطبر و دايم كوشت جوژه
--> ( 1 ) - ف : « را » ندارد ( 2 - 2 ) - ف : شيريندار ( 4 - 3 ) - ف : بوذ و فصد باسليق بكشايذ ( 5 ) - ب ه : باريك جنانك ياد كردم و از ركهاء بزرك حذر كند ( 6 ) - ف : باب فى داءالفيل ( 7 - 6 ) - ف : مر پايان را يكى بيمارى است كه يك پاى يا هر دو پاى چندان بياماسذ كه پايان پيل را ( 8 ) - ب ه : كار ( 9 ) - ب ه : و علاج بذيرد ( 10 - 10 ) - ف : از خون سياه بوذ ( 11 ) - ف : افزوده . و ( 12 ) - ب ه : يا ( 13 - 13 ) - ف : يك از پس ديكر و ( 14 ) - ف : شكارجيها